Tospudski Sin

Vidi prethodnu temu Vidi sljedeću temu Go down

20100612

Komentar 

Tospudski Sin




[You must be registered and logged in to see this image.]

Zvicer Blagote Jovan Jovo

Rođen je 18. januara 1914. godine u selu Tospude, Nikšić,
Crna Gora. Pekarski radnik.
Djetinjstvo je proveo u roditeljskom domu u Tospudama,
gdje je završio četiri razreda osnovne škole. Teški
materijalni uslovi prisilili su ga da, već od najmlađih dana,
ide u najamni rad kod imućnijih seljaka. Kasnije napušta
Tospude i odlazi u Boku Kotorsku, gdje uči pekarski zanat
i radi kod privatnika, sve do aprila 1941. godine. Radeći u
Boki, preko URSovih
sindikata povezuje se s naprednim
radnicima i često aktivno učestvuje u provođenju zadataka
Partije.
Posle kapitulacije bivše Jugoslavije, aprila 1941. godine,
Jovan se s fronta kod Skadra vraća ocu u selo. Donio je
pušku, municiju i uniformu, koje je dobro sklonio, da bi ih,
jula 1941. godine, ponovo uzeo i kao partizan stupio u borbu protiv okupatora i domaćih
izdajnika. U jesen 1941. borac je Lovćenskog odreda. Kao dobrovoljac je pošao na Pljevlja,
gdje je pokazao veliku hrabrost; privrženost i odlučnost, o čemu se mnogo pričalo među
preživjelim borcima. Posle bitke za Pljevlja, vraćen je u Crnu Goru. Ponovo dolazi u svoj
Lovćenski partizanski odred i učestvuje u mnogim okršajima protiv okupatora i domaćih
izdajnika. Kada je, u proljeće 1942. godine, počelo povlačenje partizanske glavnine iz Crne
Gore, nalazi se među borcima Odreda koji su pošli na nove zadatke, u Bosnu. Kao već
iskusan borac, našao se u stroju 4. crnogorske proleterske brigade na dan njenog formiranja,
11. juna 1942. godine. Od tog dana do svoje prerane smrti, Jovo Zvicer ide putem slave 4.
brigade i njenog 2. bataljona. U svom 2. bataljonu 1943. godine primljen je za člana KPJ.
Iz borbe u borbu njegova hrabrost postaje sve zapaženija. Ističući se u mnogim borbama kao
bombaš i puškomitraljezac, desetar i komandir voda, uživao je ugled izvanredno stabilnog i
sigurnog borca, pa su mu povjeravani najteži i najopasniji zadaci. U vrijeme pohoda
proleterskih brigada u Bosansku Krajinu (jun—jul 1942), naročito se istakao u napadu na
Hadziće, kada je puškomitraljezom ubio veliki broj ustaša i izvukao ranjenog druga. Za
pokazanu hrabrost pohvalio ga je štab 4. proleterske brigade.
U borbi za Livno, decembra 1942. godine, 2. bataljon 4. proleterske brigade vesto je ušao u
grad i našao se u njegovom centru prije nego što je pala spoljna obrana. Ustaše jurišaju sve
silovitije, rešeni da unište bataljon proletera, spoljna obrana grada odbija sve napade
partizana. Proleterima nestaje municije. Ustaše bornim kolima polaze u žestok juriš, situacija
postaje kritična. Ćutljiv, ali uvijek nepokolebljiv i postojan, komandir voda Jovan Zvicer
provlači glavu kroz otvor puškarnice, i desnom rukom baca bocu petroleja sa zapaljenim
fitiljem na ustaška borna kola, iz kojih je odmah izbio plamen. Jovo je s grupom proletera
pojurio prema zapaljenim kolima, i iz te buktinje izvukao deset hiljada metaka i dva
mitraljeza. Ovaj podvig je preokrenuo situaciju u korist partizana: Livno je palo. Tako je 2.
bataljon (u kojem je bio i Zvicer) uspješno izvršio zadatak, i za pokazanu hrabrost bio
pohvaljen. Podvig bataljona postao je nadaleko poznat.
Besmrtnu slavu stekao je 2. bataljon 4. proleterske brigade i svaki njegov borac u krvavom
boju na Vilića gumnu, marta 1943, boreći se protiv desetostruko jačeg neprijatelja za svakog
ranjenika Centralne bolnice u Prozorskoj kotlini. Posle sedam časova borbe, koja se vodila

prsa u prsa na snježnim bregovima, a u kojoj su ručne bombe donosile ishod, Nijemci su bili
odbačeni. Vilića Guvno ostalo je u rukama crnogorskih proletera. Ovaj boj, zajedno s
poduhvatima kod Gornjeg Vakufa, na Ivansedlu
i Neretvi, tih dana odlučio je sudbinu
ranjenika. Od malobrojnog 2. bataljona, osamdeset ljudi je izbačeno iz stroja. Samo na jednoj
koti palo je četrdeset komunista, među kojima i Jovo Zvicer.
Za ovaj veliki uspeh, 4. proletersku brigadu pohvalio je Vrhovni komandant. U pohvali piše:
"Za ovo besprimjerno herojstvo boraca 4. crnogorske proleterske brigade, a naročito
2. bataljona, izražavam im svoje priznanje i duboku zahvalnost. TITO".
Dva brata Jove Zvicera poginuli su kao borci naše armije.
Jovo Zvicer je narodnim herojem proglašen 27. novembra 1953. godine.

Istorija Jugoslavije
Admin

Anzahl der Beiträge : 417
Anmeldedatum : 2009-08-13

http://istorija-jugoslavije.online-talk.net

Na vrh Go down

Share this post on: Excite BookmarksDiggRedditDel.icio.usGoogleLiveSlashdotNetscapeTechnoratiStumbleUponNewsvineFurlYahooSmarking

 
Permissions in this forum:
Ne možete odgovoriti na teme ili komentare u ovom forumu